நவீனத் தமிழ்ச் சிறுகதை உலகில் விளிம்புநிலை மனிதர்களின் வாழ்வியலையும் அதிகார வர்க்கத்தின் கோர முகத்தையும் மிக யதார்த்தமாகவும் கறாராகவும் பதிவு செய்துவரும் எழுத்தாளர்களில் சாம்ராஜ் குறிப்பிடத்தக்கவர்.
அவரது ‘பார்வதி குட்டி’ என்ற சிறுகதை, கேரளா மற்றும் தமிழ்நாட்டுப் பின்னணியைக் கொண்டு, வறுமையின் பிடியில் சிக்கித் தவிக்கும் எளிய கிராமத்துப் பெண் எப்படி ஆணாதிக்க மற்றும் கார்ப்பரேட்/முதலாளித்துவச் சக்திகளால் நசுக்கப்படுகிறாள் என்பதைப் பேசும் வலிமையான படைப்பாகும்.
கதையின் தொடக்கம் மதுரையின் பெருந்தனக்காரரான கார்மேகத்தின் ஆடம்பர வாழ்க்கையையும் அவனது போதை மற்றும் திமிர்த்தனமான வாழ்வியலையும் விவரிக்கிறது. மலையாளப் படப்பிடிப்பு நடக்கும் கோவளத்திற்குச் செல்லும் கார்மேகம், அங்கு வறுமையின் உச்சத்தில் வாடும் பார்வதி குட்டியைச் தற்செயலாகச் சந்திக்கிறான்.
பார்வதி குட்டியின் குடும்பம் என்பது கேரளா நெய்யாற்றங்கரையை அடுத்த ஏழை விவசாயக் கூலி குடும்பம். மூன்று வேளை உணவுக்கே உத்தரவாதமில்லாத வறுமை. சினிமாவில் நடிகையாகி தன் குடும்பத்தைக் காப்பாற்றலாம் என்ற கனவோடு ஷூட்டிங் ஸ்பாட்டுக்கு வரும் அவளுக்கு, அச்சுதன் நாயர் மற்றும் ரோசி போன்ற முன்னணி நடிகர்களின் அருகில் நிற்கக்கூட அனுமதி மறுக்கப்படுகிறது.
அவமானங்களுக்கு ஆளாகும் அவளை, கார்மேகம் தனது பணபலத்தினாலும் மதுரையின் அதிகாரத்தினாலும் எளிதில் விலைக்கு வாங்குகிறான். இங்கே சினிமா உலகமும் கலைத் துறையும் ஏழைப் பெண்களுக்கு வழங்கும் சித்திரவதை மற்றும் exploitation (சுரண்டல்) மிகத் துல்லியமாகப் படம் பிடிக்கப்பட்டுள்ளது.
மதுரைக்குக் கொண்டுவரப்படும் பார்வதி குட்டி, கார்மேகத்தின் இரண்டாவது மனைவியாக (அல்லது வைப்பாட்டியாக) தல்லாகுளத்தில் பழைய அம்பலக்காரர் வீட்டில் குடியேற்றப்படுகிறாள்.
ஆனால், அவளுக்கு மதுரைச் சமூகத்தில் கிடைக்கும் வரவேற்பு மிகக் கொடூரமானது. கார்மேகத்தின் முதல் தாரத்தின் உறவினர்களும் ஊர்க்காரர்களும் அவளை “மலையாளத்தி, மலையாளத்தி” என்று இழிச்சொல்லிலேயே அழைக்கிறார்கள்.
கார்மேகத்தின் செல்வாக்கு மங்கத் தொடங்கும் போது, அவனது குடும்பத்தினரும் மகன்களும் பார்வதி குட்டியையும் அவளது பிள்ளைகளையும் எப்படி ஒதுக்குகிறார்கள் என்பது கதையின் மிக வலிமையான பகுதி.
கார்மேகம் இறந்த பின்னர், அவனது மகன்கள் அந்த வீட்டை இடித்துவிட்டு கடையோ அல்லது கிளினிக்கோ கட்டத் திட்டமிடும்போது, பார்வதி குட்டியை வீட்டின் பின் பக்கத்தில் உள்ள சிறிய ஷெட்டுக்குத் தள்ளிவிடுகிறார்கள். தன் வாழ்நாள் முழுவதும் கார்மேகத்திற்காகவே தன்னை அர்ப்பணித்துக்கொண்ட அவளுக்கு இறுதியில் மிஞ்சுவது சிறிய ஷெட்டும், அவமானங்களும் மட்டுமே.
இக்கதை தனிமனித வாழ்வியலின் மிகக் கறாரான உண்மைகளை முகத்தில் அறைகிறது. கார்மேகம் தன் சொந்தக் குடும்பத்தையே சரியாகக் கவனிக்காதவன்; அவனது மகன்களும் அதே வன்முறையையும் சுயநலத்தையும் பின் தொடர்கிறார்கள். பார்வதி குட்டியின் மகளும் மகன்களும் தங்கள் தாயின் நிலைக்கு எந்தவிதமான அனுதாபமும் காட்டுவதில்லை. மகள் யசோதாவின் காதல் மற்றும் கல்யாண வாழ்க்கை சீரழியும்போது, அவளும் தன் தாயைப் போலவே ஏமாற்றங்களைச் சந்திக்கிறாள்.
கார்மேகத்தின் சாம்ராஜ்யம் வீழ்ச்சியடையும் போது, அவனுடன் வாழ்ந்த பார்வதி குட்டியின் வாழ்க்கையும் மொத்தமாகச் சிதறிப்போகிறது. பணம் மற்றும் அதிகாரம் உள்ளவரை மட்டுமே மனிதர்களை மதிக்கும் சமூகத்தின் முகத்திரையை சாம்ராஜ் இக்கதையில் மிகக் கோபமாகவும் அதே சமயம் அமைதியாகவும் கிழித்தெறிந்துள்ளார்.
சாம்ராஜின் ‘பார்வதி குட்டி’ சிறுகதை, வறுமை மற்றும் ஆணாதிக்கத்திற்கு எதிராகப் போராடத் தெரியாமல், விதியின் பிடியில் சிக்கித் தவிக்கும் எளிய பெண்ணின் வாழ்வியலைத் தாங்க முடியாத வலியோடு பதிவு செய்துள்ளது.
கதையின் முடிவில் பார்வதி குட்டி நினைக்கும் அந்த வரி — “ரோசி சேச்சி அன்றைக்கு அந்தப் பணத்தை அச்சுதன் சேட்டனிடமிருந்து தன்னை வாங்க விட்டிருக்கலாம்” — அவளது ஒட்டுமொத்த வாழ்வின் தோல்வியையும் ஆழ்ந்த ஏமாற்றத்தையும் நம் நெஞ்சில் பதிய வைக்கிறது.
– – –