நவீனத் தமிழ்ச் சிறுகதை உலகில் வெளிநாட்டுப் பின்னணியைக் கொண்டு மனித மனத்தின் ஆழங்களை ஆராயும் படைப்புகளில் எழுத்தாளர் ரா. செந்தில்குமாரின் ‘இசூமியின் நறுமணம்’ சிறுகதை முக்கியமான இடத்தைப் பெறுகிறது.
ஜப்பானிய அலுவலக கலாச்சாரம், அந்நாட்டுத் தனிமனிதர்களின் இயந்திரத்தனமான பகல் வாழ்க்கை, அதற்கு மாற்றாக அவர்கள் நாடும் இரவு நேர மது விடுதி கொண்டாட்டங்கள் மற்றும் அவற்றின் ஊடே ஊடுருவும் மனித உணர்வுகளின் தத்தளிப்பு ஆகியவற்றை இப்படைப்பு அசாத்தியமான யதார்த்தத்துடன் வெளிப்படுத்துகிறது.
ஒரு கதைக்களமாக ஜப்பானை எடுத்துக் கொண்டாலும் இது உலகமயமாக்கப்பட்ட நவீனச் சமூகத்தின் மனிதர்களின் உள்ளார்ந்த தனிமை, ஏக்கங்கள் மற்றும் நினைவுகளின் மீதான பற்றுதலைப் பேசும் மிகச் சிறந்த உளவியல் ஆவணமாகும்.
கதையின் தொடக்கம் ஜப்பானியர்களின் இரவு நேர மது விருந்துடன் (Drinking culture / Nomikai) மிக இயல்பாகத் தொடங்குகிறது. பகலில் கடுமையான அலுவலக விதிகளுக்கும் நேரக் கட்டுப்பாடுகளுக்கும் அடிபணிந்து ‘பிளாஸ்டிக்’ பாவனைகளைச் சூடிக்கொள்ளும் மனிதர்கள், இரவில் மது விடுதிகளில் முற்றிலுமாக மாறுவதை கதை மிகக் கறாராகப் பதிவு செய்கிறது.
பகலில் கடுமையான மேலாளராகவும் கண்டிப்பான அதிகாரியாகவும் வலம் வருபவர்கள், இரவில் மதுவின் போதையில் சக ஊழியர்களுடன் குழந்தைகளைப் போலச் சிரித்து மகிழ்கிறார்கள். ஆனால், இந்த மகிழ்ச்சியும்கூடக் குறிப்பிட்ட எல்லைக்குள், நிறுவனக் கலாச்சாரத்தின் தொடர்ச்சியாகவே அமைகிறது.
மது விடுதிகளில் அவர்கள் பேசும் தலைப்புகள் காமசூத்ரா, ஜப்பானிய வயது வந்தோருக்கான படங்கள் (Porno) மற்றும் தனிப்பட்ட பாலியல் வாழ்க்கை என வெளிப்படையாக நீள்கின்றன. இது அந்நாட்டுச் சமூகத்தில் பகல் வெளிப்படுத்தும் இறுக்கமான ஒழுக்கத்தின் எதிர்முனையான இன்னொரு தளர்வான முகத்தை அப்பட்டமாகக் காட்டுகிறது.
கதையின் உரையாடல்கள் முழுவதும் பாலியல் சார்ந்த பேச்சுகளும் உடல்ரீதியான வர்ணனைகளும் நிரம்பியுள்ளன. கோபயாஷி, கஷிமா, ஒயிஷி சான் போன்றோரின் பேச்சுக்கள் ஜப்பானிய ஆண்களின் இல்லற வாழ்க்கை, பாலியல் குறித்த மனப்பான்மைகளைத் திறம்பட வெளிப்படுத்துகின்றன.
திருமணமாகி இருபத்து ஐந்து வருடங்களுக்குப் பிறகும் மாதம் இரண்டு முறை மட்டுமே கிடைக்கும் தாம்பத்தியம் குறித்து ஒயிஷி சான் படும் ஆதங்கமும் சக ஊழியர்களின் கிண்டல்களும் நடுத்தர வயது மனிதர்களின் இயந்திரத்தனமான இல்லற வாழ்வைச் சித்தரிக்கின்றன.
இந்தியர்களின் காமசூத்ரா குறித்தும் ஜப்பானிய ‘போர்னோ’ கலாச்சாரம் குறித்தும் அவர்கள் விவாதிக்கும் விதம், ‘பாலியல்’ என்பது அவர்களுக்கு வெறும் உடல் தேவையைக் தாண்டி, அன்றாட அழுத்தங்களிலிருந்து தப்பிக்கும் தற்காலிக மன வெளி வெளியாக மாறுவதைக் காட்டுகிறது.
கதையின் மையப்புள்ளி ஜப்பானிய அலுவலகத்திற்கு வந்து செல்லும் மென்பொருள் நிபுணர் ‘இசூமி’ வீசும் நறுமணமே ஆகும். சக ஊழியர்கள் அனைவரும் அவளது அழகையும் அலுவலக வருகையையும் சாதாரணப் பொருளாகவோ அல்லது வாலிபக் கண் பார்வையிலோ கடந்து செல்லும்போது, முதிர்ந்த வயதை எட்டிய கோபயாஷி மட்டும் அந்த நறுமணத்தில் ஆழமாக மூழ்குகிறான்.
இசூமி வராத நாளிலும் அலுவலகத்தில் அவளது நறுமணம் வீசுவதாகக் கோபயாஷி நம்புவது சக ஊழியர்களால் கேலி செய்யப்படுகிறது. ஆரம்பத்தில் அது அவனது பிரமை என்றே தோன்றும்.
இறுதியில் கோபயாஷி வெளிப்படுத்தும் உண்மையும் அந்த நறுமணத்திற்கான காரணமும் கதையை வேறொரு பரிமாணத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறது. அந்த வாசனை என்பது:-
- அவன் மகளுடன் சகுரா மலர்கள் மலர்ந்திருக்கும் குளியல்தொட்டியில் கழித்த பிஞ்சு வயது தருணங்கள்.
- மகளுக்கு வயது வந்தவுடன் அந்த நெருக்கம் அறுபட்டுப் போனதனால் உண்டான ஆழ்ந்த ஏக்கம்.
- இன்னும் ஆழமாகச் சென்றால், கைக்குழந்தையாகத் தன் தாயிடம் அருந்திய பாலின் தூய மணம்.
கோபயாஷியின் இறுதி வெளிப்பாடு ஒரு தகப்பனின் தத்தளிப்பாகும். தன் மகளுடன் இருந்த தூய்மையான தருணங்கள் கால ஓட்டத்தில் கைநழுவிப் போய்விட்டதை அவனால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. வளர்ந்துவிட்ட மகளின் மீதான ஏக்கமும், தன் முதிய வயதின் விளிம்பில் (பணி ஓய்வை நெருங்கும் தருணத்தில்) நிற்கும் ஒரு மனிதனின் தனிமையும் அந்த நறுமணத்தின் மூலம் மீண்டும் அவனுக்குள் உயிர்த் தெழுகின்றன.
‘இசூமியின் நறுமணம்’ என்பது உண்மையில் அந்தப் பெண்ணின் உடல் வாசனையன்று; கோபயாஷியின் வாழ்க்கையில் தொலைந்துபோன மிக அழகான, தூய்மையான காலங்களின் ஆன்ம வாசனையாகும்.
ரா. செந்தில்குமாரின் ‘இசூமியின் நறுமணம்’ சிறுகதை, நவீனப் பெருநகரத்தின் கார்ப்பரேட் வேலைச்சூழலில் உறைந்துபோன மனிதர்களின் உள்ளே இன்னும் எஞ்சியிருக்கும் மெல்லிய உணர்வுகளைத் துல்லியமாகத் தொட்டுக்காட்டுகிறது.
மதுவும் கொண்டாட்டங்களும் பாலியல் பேச்சுகளும் நிரம்பிய மேலோட்டமான வாழ்க்கைக்குப் பின்னால், மனித மனம் எப்போதுமே ஏங்குவது ஆழ்ந்த அன்பிற்கும் பிணைப்பிற்கும் தொலைந்த கால நினைவுகளுக்கும்தான் என்பதை இப்படைப்பு கறாரான யதார்த்தத்துடனும் அதே சமயம் மிகுந்த கலைநயத்துடனும் பதிவு செய்கிறது.
உலக இலக்கியத் தரத்திற்கு நிகரான இந்தச் சிறுகதை, நவீனத் தனிமனித வாழ்வியலின் மிக முக்கியமான உளவியல் ஆவணமாகக் காலத்திற்கும் நிலைத்து நிற்கும்.
– – –