தனிமனிதர்களின் லட்சியப் பயணங்களையும் அந்தப் பயணங்களின் பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் உளவியல் முரண்களையும் துல்லியமாகப் பதிவுசெய்துவரும் எழுத்தாளர் எம்.கே. மணியின் படைப்புகளில் ‘பேபியம்மாவின் பதம்’ தனித்துவமான இடத்தைப் பெறுகிறது.
எளிய இயக்குநராகத் திரை உலகில் சிகரம் தொட்டு, உலகத் தமிழ் மக்கள் முன் தன் வெற்றியைப் பதிவுசெய்யத் துடிக்கும் பிரேமின் அகவாழ்வின் வழியே, தன் கடந்த காலத்தின் வறுமையையும், தன் அத்தை பேபியம்மாவின் அதிகார மையத்தையும் எப்படி எதிர்கொள்கிறான் என்பதை இக்கதை மிகக் கறாராகப் பேசுகிறது. தனிமனித வாழ்வியலின் ஏற்றத்தாழ்வுகளையும் லட்சிய மோகத்தின் வறட்சியையும் இக்கதை விரித்துரைக்கிறது.
கதை பிரம்மாண்டமான சினிமா விழா மேடையில் தொடங்குகிறது. ‘மக்கள் விரும்பிய படம்’ என்ற விருதை வாங்குவதற்காகத் தயாராகும் பிரேம், தன் மனைவி வித்யாவுடன் அந்தச் சூழலை எதிர்கொள்ளும் விதம் அவனது செயற்கையான வாழ்க்கையை வெளிப்படுத்துகிறது.
தான் வாய்ப்புத்தேடி அலைந்த எளிய கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவன் என்ற உண்மையை யாரேனும் கண்டுபிடித்துவிடுவார்களோ என்ற அவனது அச்சம், அவனது லட்சியப் பயணத்தின் பின்னால் உள்ள பாதுகாப்பற்ற தன்மையை (Insecurity) அப்பட்டமாகக் காட்டுகிறது.
மனைவியின் சமூக அந்தஸ்தையும் தன் உழைப்பையும் பயன்படுத்தி மேன்மேலும் அடுக்குகளுக்குத் தாவ நினைக்கும் பிரேமின் மனம், தன் சுயத்தைத் தொலைத்துவிட்டுப் புகழை மட்டும் தேடும் நவீன மனிதனின் பிரதிநிதியாக விளங்குகிறது.
ஆந்திராவிலிருந்து பசு மாட்டுடன் நடந்துவந்து சென்னையில் பெரிய சாம்ராஜ்யத்தை நிறுவிய பேபியம்மா, தன் குடும்பத்தாரையும் அடிமைகளாக நடத்தும் ஆளுமைமிக்க கிழவியாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறாள். அவளது வீட்டின் பஞ்சாயத்துகளும் வாடகை கொடுக்காதவனை உதைக்கும் கொடூரமும் பிரேமின் குழந்தை மனத்தில் ஏற்படுத்திய தாக்கம் ஆழமானது.
குழந்தைப் பருவத்தில் அத்தை வீட்டில் இருந்த ‘டார்ச்லைட்’டை பிரேம் திருடி வந்துவிட்டதும் அதைத் திருப்பித் கொடுக்க வந்த ஒருவனால் தன் அப்பா வாய்விட்டு அழுததும் பிரேமின் குடும்பத்தின் சுயமரியாதையைச் சிதைத்த சம்பவங்களாகும்.
பேபியம்மாவின் சொத்துக்களின் பின்னணியில் உள்ள ஒழுக்கீனங்களையும் வன்முறைகளையும் தாய் சுட்டிக்காட்டியபோது, பிரேம் அந்த எளிய குடும்பத்தின் அடையாளங்களை விட்டுவிலகி, எப்படியாவது பெரிய இடத்திற்கு வர வேண்டும் என்ற வெறியை வளர்த்துக்கொள்கிறான்.
தன் வெற்றிகரமான வாழ்க்கையின் உச்சத்தில் நின்றுகொண்டு பேபியம்மாவைச் சந்திக்கச் செல்லும் பிரேம், தான் பெரிய ஆளாகிவிட்டதாக அவளிடம் பெருமை பேசுகிறான். ஆனால், அந்த மாபெரும் கிழவியின் எதிர்வினை அவனது அகப்பெருமிதத்தைச் சிதைக்கிறது.
அடுப்பில் சரக்கு கொதித்துக்கொண்டிருக்கும் போது ஊறலை இறக்குவதற்குக் குறிப்பிட்ட ‘பதம்’ உண்டு. பிரேமிடம் பேபியம்மா, “நீ பெரிய ஆளா இருந்தா, அந்தப் ‘பதம்’ என்னன்னு சொல்லு!” என்று கேட்பது வெறும் சமையல் குறிப்பு அன்று; ‘வாழ்க்கையின் உண்மையான அனுபவத்தையும் பக்குவத்தையும் அவன் இன்னும் அடையவில்லை’ என்பதை உணர்த்தும் அறக் கோட்பாடாகும்.
தான் எவ்வளவு பெரிய இயக்குநர் ஆனாலும் பேபியம்மாவைப் பொறுத்தவரை அவன் ‘டார்ச்லைட்டைத் திருடிய பிரசாத்தின் பிள்ளை’ மட்டுமே. தன் படத்தைக் காட்டச் சொல்லி அவளது மகனிடம் அவனை அனுப்புவதும் பிரேம் “நானும் ஒரு வகையில் அவர்களுடைய மகன்தானே” என்று நினைப்பதும் அவனது அடிமைத்தனமான ஏக்கத்தையே காட்டுகிறது.
எம்.கே. மணியின் ‘பேபியம்மாவின் பதம்’ சிறுகதை, தனிமனிதனின் லட்சியக் கனவுகளையும் சமூகத்தில் உயர வேண்டும் என்ற வெறியையும் மிகத் துல்லியமாக அலசும் உளவியல் பிரதியாகும்.
புகழின் உச்சியில் நின்றாலும் கடந்த காலத்தின் வடுக்களிலிருந்தும் அதிகாரி வர்க்கத்தின் அடையாளத்திலிருந்தும் ஒருபோதும் தப்பியோட முடியாத மனிதனின் தத்தளிப்பை இக்கதையில் செதுக்கியுள்ளது எழுத்தாளர் எம். கே. மணி.
வாழ்க்கையின் வெற்றிக் கோப்பைகளை எத்தனைதான் ஏந்தி நின்றாலும் குருதியின் வேர்களும் கடந்தகாலத்தின் வடுக்களும் நம்மைச் சுமக்கும் அந்தப் ‘பதம்’ அறியாமல் நம் அகத்தின் வெற்றி முழுமையைப் பெறுவதில்லை!
– – –