நவீனப் பெருநகரங்களின் போக்குவரத்து நெரிசலும் அதனுள் மாட்டிக்கொண்டு திணறும் மனிதர்களின் அக உலகமும் இன்று கடுமையான உளவியல் நெருக்கடிகளுக்கு ஆளாகியுள்ளன. காலத்தின் ஓட்டத்தை அளவிடும் மணல் கடிகாரத்தைப் போல, மனிதர்களின் உயிர்களும் உணர்வுகளும் இயந்திரத்தனமான நெரிசலில் எவ்வாறு கரைந்து போகின்றன என்பதைக் கறாராகவும் குறியீட்டு ரீதியாகவும் பதிவுசெய்துள்ளார் எழுத்தாளர் ஆர். சீனிவாசன். அவர் எழுதிய ‘மணல் கடிகாரம்’ சிறுகதை பேருந்துப் பயணமும் சாலைகளில் நிகழும் சின்னச்சின்ன உரசல்களும் எப்படிக் கொடூரமான வன்முறைச் சுழற்சியாக மாறுகின்றன என்பதைப் பற்றிக் கூர்மையாகப் பேசுகிறது.
கதையின் தொடக்கத்திலேயே எழுத்தாளர் ஆர். சீனிவாசன் விவரிக்கும் புழுக்கம் நிறைந்த பேருந்துப் பயணம் மற்றும் சாலை நெரிசல் ஆகியவை வெறும் போக்குவரத்துச் சிக்கலைக் குறிப்பவை அல்ல; அவை நவீன மனிதனின் தேக்கமடைந்த ஆன்மாவின் குறியீடாகும்.
ஓட்டுநரின் முகபாவனையும் எந்தவித உணர்ச்சியுமின்றிக் கைபேசியில் முகநூலைத் தட்டிக்கொண்டிருக்கும் பயணிகளின் நிலையாமைத் தன்மையும் மனித உணர்வுகள் எவ்வாறு இயந்திரத்தனமாக மாறிவிட்டன என்பதை வெளிப்படுத்துகின்றன.
இயற்பியலின் விதிகளின்படி இயங்குவதற்கு வெளிவிசை தேவைப்படுவதைப் போல, மனிதர்கள் தங்கள் செயலற்ற தன்மையை மாற்றிக்கொள்ள எந்தவித அக ஊந்துதலும் இல்லாமல், மௌனமாகத் தங்களுக்குத் தாங்களே வாகன முடிச்சுகளைப் போட்டுக் கொள்கிறார்கள்.
கதையின் மையப்புள்ளியாக அமையும் பேருந்து ஓட்டுநருக்கும் கரு வட்டக் கண்ணாடி அணிந்த ஸ்கூட்டர் ஓட்டுநருக்கும் இடையேயான மோதல், நவீனச் சமூகத்தின் அவலத்தை அப்பட்டமாகக் காட்டுகிறது.
ஓட்டுநர் ஸ்கூட்டரை லேசாகத் தொட்டதற்காகக் கண்ணாடிக்காரர் பேருந்தில் ஏறி எந்தவித வார்தையும் பேசாமல் அறைந்துவிட்டுத் செல்வதும் அதற்குப் பதிலாகப் பேருந்து ஓட்டுநர் அவரை மூக்கில் குத்தி ரத்தம் வரச் செய்வதும் எந்தவித உணர்ச்சியற்ற வெறியைக் காட்டுகிறது.
இந்த வன்முறைகளைச் சுற்றியிருக்கும் சக பயணிகள் எத்தகைய சலனமுமின்றி, “பெருங்கடலில் தூறல் விழுவதினால் மீன்கள் பாதிக்கப்படாது” என்பது போலத் தொடர்ந்து தங்கள் வேலையைச் செய்வதில் மும்முரமாக இருப்பது, சமூகம் வன்முறையைக் கண்டு கொள்ளாமல் கடந்து செல்லும் குரூர இயல்பை அம்பலப்படுத்துகிறது.
சிறிய உரசல் தொடங்கி, இரும்புத் தடியால் அடிப்பதும் கத்தியால் குத்துவதும் இறுதியில் துப்பாக்கியால் சுட்டுத் தலை சிதறச் செய்வது வரை நீளும் வன்முறைப் பயணம் மனிதர்களை விலங்குகளாக மாற்றும் தன்மையை விவரிக்கிறது.
வன்முறை நடந்து முடிந்த பிறகும், அடுத்தடுத்த வாகன ஓட்டிகள் அதே போன்ற வன்முறைத் தாக்குதல்களைத் தொடர்வதும், சுழற்சி முறையில் இரக்கமின்றி மனித உயிர்கள் அழிக்கப்படுவதும் இக்கதையில் மிகத் தெளிவாகக் காட்டப் பட்டுள்ளது.
வன்முறையின் சுழற்சியில் மனிதர்கள் தொடர்ந்து அழிந்து கொண்டேயிருக்க, அந்த அமைதிக்குள் எல்லாவற்றையும் பார்வையிட்டுக் கொண்டிருக்கும் தன்மையே ‘மணல் கடிகாரம்’ என்ற தலைப்பின் தத்துவார்த்த ஆழத்தைப் புலப்படுத்துகிறது.
எழுத்தாளர் ஆர். சீனிவாசனின் ‘மணல் கடிகாரம்’ சிறுகதை, நவீன நகர வாழ்வியலின் மனிதாபிளவற்ற முகத்தை, இரக்கமற்ற யதார்த்தத்தை எந்தவித சமரசமுமின்றி வாசகர்களின் கண்முன்னே நிறுத்துகிறது. இயந்திரத்தனமான ஓட்டத்தில் மனிதத் தன்மையைத் தொலைத்துவிட்டு, காரணமின்றி வன்முறையைக் கக்கும் மனிதர்களின் அக உலகைக் கறாராக விமர்சிக்கும் இக்கதை, சமகாலத் தமிழ்ச் சிறுகதை வெளியில் முக்கியமான எச்சரிக்கைப் படைப்பாகத் திகழ்கிறது.
நவீனப் பெருநகரங்களின் இந்த இயந்திரத்தனமான வேகமும் அழுத்தமும் மனிதர்களை நாளுக்கு நாள் உணர்ச்சியற்ற இயந்திரங்களாக மாற்றி வருவதை நாம் எத்தகைய சமூக மாற்றங்களின் மூலம் தடுத்து நிறுத்த முடியும்? என்ற வினா எனக்குள் எழுகிறது.
இந்தக் கேள்வி, இன்றைய அவசர யுகத்தின் மிக முக்கியமான தத்துவார்த்த மற்றும் சமூகவியல் வினாவாகும். எழுத்தாளர் ஆர். சீனிவாசனின் ‘மணல் கடிகாரம்’ சிறுகதை வெளிப்படுத்தும் வன்முறைச் சுழற்சியும் உணர்ச்சியற்ற மௌனமும் இத்தகைய அபாயத்திலிருந்து மனித குலத்தை மீட்க வேண்டியதன் அவசியத்தை நம் கண்முன்னே எச்சரிக்கையாக நிறுத்துகின்றன.
இந்தக் கதையில் வருவது போலப் பார்த்தும் பார்க்காமல் கடந்து செல்லும் மௌனச் சமூகத்திற்கு மாற்றாக, அநீதிகளையும் வன்முறைகளையும் தட்டிக் கேட்கும் விழிப்புணர்வும் துணிச்சலும் சமூகத்திற்குத் தேவை.
எழுத்தாளர் ஆர். சீனிவாசனின் ‘மணல் கடிகாரம்’ போன்ற படைப்புகள் நமக்குக் காட்டும் சித்திரம் மிகவும் பயங்கரமானது; நாம் எச்சரிக்கப்படாவிட்டால் மனிதர்கள் இயந்திரங்களின் எஞ்சின்களாகவே மாறி மடிந்து போவார்கள். இந்த இயந்திரத்தனமான வேகத்திலிருந்து நம்மை மீட்டெடுக்க, பொருளாதாரம் சார்ந்த ஓட்டத்தைவிட மனித நேயமும் அக அமைதியும் நிறைந்த கூட்டுச் சமூக மாற்றத்தையே நாம் உடனடியாக உருவாக்க வேண்டியுள்ளது.
இந்தக் கதை காட்டும் அவல நிலை நமது நிஜ வாழ்வில் நிகழாமல் இருக்க, வேகமான பெருநகர வாழ்க்கைக்கு மத்தியிலும் மனித நேயத்தையும் அக அமைதியையும் கைவிடாமல் இருப்பது நம் கைகளில்தான் உள்ளது. இயந்திரங்களின் எஞ்சின்களாக மாறிப்போகாமல், உணர்வுகளுடன் கூடிய மனிதர்களாக வாழ்வதே இக்கதை நமக்கு வழங்கும் முக்கியமான பாடமாகும்.
– – –